Pa, Meneer Faber, Broer, Ome Gos, Opa
zomaar een paar aanspreekwoorden die
door familie, vrienden en kennissen
werden gebruikt.
Wat was hij voor ’n man, eentje die
altijd voor iedereen klaar stond.
Een klus rond het huis of tuin.
Oud papier verzamelen voor de muziek en
later de kerk of tafels en stoelen klaarzetten
voor zijn bejaardenclub, niets was hem te veel.
Op 13 februari 1994 moest hij afscheid nemen van
Heintje waar hij meer dan 50 jaar lief en leed mee had gedeeld.
Alleen bleef hij achter in hun huis in Weesp.
Toen hij in 2000 werd geopereerd en na
een tiental weken herstel weer naar huis mocht,
bleek dat hij in verband met zijn gezondheid
niet meer op zijn vertrouwde plekje in Weesp kon blijven wonen.
Hij verhuisde naar de Honsbergen in Soest,
waar hij ongeveer 7 jaar met plezier woonde.
Daarna begon zijn mindere periode aan te breken.
Hij vergat dingen en begon wat meer te klagen en
vaak als je bij hem kwam lag hij te slapen.
Na veel op hem te hebben ingepraat dat dit niet
langer kon gaf hij uiteindelijk toe. Daelhoven zou
de volgende en laatste stap zijn. Waar hij de verzorging kreeg die hij nodig had.
Vooral het laatste jaar was met ups en downs.
Soms herkende hij je niet en zei, ik wil niet meer.
Na ruim een week ziektebed heb je je rust gekregen,
en ben je in je slaap van ons heengegaan, daarom zeggen
wij nogmaals.
Pa, Meneer Faber, Broer, Ome Gos, Opa.
Wij zijn trots dat je in ons midden bent geweest.
Bedankt voor alles wat je ons hebt gegeven.